کارفرما هستم، چگونه بیمه شوم؟ (پرسش و پاسخ)

آیا برای سال‌های گذشته، می‌توان بیمه خویش‌فرما رد کرد؟ چگونه؟

خیر، بیمه خویش‌فرما به تدریج و با انعقاد قرارداد با سازمان تامین‌اجتماعی به‌وجود می‌آید و مستلزم شرایطی است که باید قبل از بیمه‌شدن، مورد بررسی و تایید سازمان قرار گیرد. شرایط آن عبارت است از:

۱- شرایط سنی: متقاضی باید در هنگام درخواست، حداقل ۱۸ و حداکثر ۵۰ سال سن داشته باشد و در صورتی که بیش از ۵۰ سال باشد، باید معادل آن سابقه پرداخت حق‌بیمه داشته باشد؛ یعنی اگر ۵۲ سال سن دارد، نیاز به دو سال سابقه قبلی است. شرط سنی برای پذیرش بیمه خویش‌فرما برای آقایان و خانم‌ها، یکسان است.

۲-انجام معاینات پزشکی: متقاضی و افراد تحت تکفل متقاضی بیمه خویش‌فرما، باید مورد معاینات پزشکی قرار گیرند و نتیجه آن را به شعبه مربوطه ارائه کنند.

اگر بیمه‌کننده در تاریخ ۰۱/۰۲/۱۳۹۶ برای من بیمه رد کرده باشد و تاریخ بیمه بعدی که برایم رد کرده ۰۱/۰۶/۱۳۹۶ باشد، راهی وجود دارد تا فاصله بین دو بیمه را جبران کنم؟

خیر، امکان پرداخت حق‌بیمه از طریق بیمه‌های خویش‌فرمایی -که خود شخص حق‌بیمه را پرداخت می‌کند- در دوره‌ای که عنوان شد، وجود ندارد؛ مگر این که در کارگاه، مشغول به کار بوده باشید و کارفرما از پرداخت حق‌بیمه خودداری کرده باشد که در آن صورت، با اعلام کارکرد به شعبه تامین‌اجتماعی و ارائه مدارک اشتغال، می‌توانید خواهان احتساب سوابق قبلی شوید.

من پنج‌سال  به صورت قراردادی کار کردم و در طول این مدت، بیمه بودم. بعد از آن کار بیرون آمدم و دو سال حق‌بیمه پرداخت نکردم. الان راهی هست تا بیمه این دوسال را پرداخت کنم؟

خیر، امکان پرداخت حق‌بیمه برای سال‌های قبل که اشتغالی به کار نداشته‌اید، وجود ندارد.

من در کارگاهی کار می‌کنم و بیمه هستم. چندماه است که در جای دیگری نیز مشغول به کار شده‌ام، اما هفته‌ای ۷ تا ۱۴ ساعت کار می‌کنم. چند سوال دارم: آیا اینجا هم باید بیمه شوم؟ یا نیازی نیست؟ اگر بله، حق‌بیمه محل دوم چقدر است؟ شنیده‌ام از محل دوم، به اندازه سی‌درصد درآمد ماهانه باید حق‌بیمه پرداخت شود. آیا درست است یا خیر؟

کارفرما موظف است حق‌بیمه کارگر خود را به سازمان تامین‌اجتماعی پرداخت کند و اگر کارگر در جای دیگری هم اشتغال داشته و حق‌بیمه می‌پردازد، باز هم این وظیفه، برعهده کارفرمای دوم است. البته جمع حق‌بیمه و دستمزد مبنای پرداخت آن که از کارفرمایان متعدد تعیین می‌شود با رعایت سقف حق‌بیمه سال، محاسبه و دریافت خواهد شد. اشتغال به صورت ساعتی هم مشمول پرداخت حق‌بیمه است و به ازای هر هشت‌ساعت، یک‌روز باید حق‌بیمه پرداخت شود. حق‌بیمه، ۳۰ درصد است که هفت‌درصد آن سهم کارگر و ۲۳ درصد سهم کارفرماست و در این زمینه، فرقی بین کارفرمای اول یا دوم وجود ندارد.

در تیرماه سال جاری، در شرکتی کار کردم که به‌جای ۳۱ روز، به اشتباه برایم ۲۰ روز بیمه رد کرده‌اند. عوامل شرکت، زیر بار این اشتباه نمی‌روند. به دلیل نبود کار، حاضر به شکایت نیستم. اگر بخواهم این مدت را بیمه داشته باشم و یک‌سال بیمه‌ای‌ام کامل باشد، امکان دارد در آذرماه، علاوه بر کارکرد کامل در این شرکت، یازده روز مذکور را از طریق یک مغازه بیمه رد کنم تا این سوابق جمع شود؟

به شعبه مربوطه مراجعه کنید و مدارک کارکرد کامل خود را در ماه مذکور ارائه دهید تا در کمیته مربوط به سوابق، مورد بررسی قرار گیرد.  در صورت تایید، به کارفرما بابت آن مدت، اعلام بدهی ‌شده و کارفرما موظف است آن را پرداخت کند. در هر صورت این موضوع در شعبه قابل پیگیری است و هرگونه پرداختی در این خصوص، باید با تایید شعبه باشد. همچنین لازم به توضیح است که امکان پرداخت حق‌بیمه از طریق کارگاه دوم وجود دارد؛ به شرطی که اشتغال در کارگاه دوم، توسط تامین‌اجتماعی و یا هیئت‌های حل اختلاف تایید و اثبات شود. بنابراین، پرداخت حق‌بیمه از طریق مغازه بدون اشتغال، خلاف مقررات است و امکان‌پذیر نیست.

چند سال است که به صورت آزاد کار می‌کنم اما خودم و کارگرم را بیمه نکرده‌ام. الان می‌خواهم این چندین سال را بیمه بپردازم. مدارک و مستندات این چند سال اشتغال با جواز و مالیات و … موجود است.  آیا باید به اداره کار مراجعه کنم و یا مستقیم به تامین‌اجتماعی بروم؟

ابتدا باید توضیح دهم که بیمه کارگری با بیمه کارفرمایی، متفاوت است. بیمه کارگری، به صورت اجباری اجرا می‌شود و طبق قانون کار و تامین‌اجتماعی، کارفرما موظف به بیمه‌کردن کارگر خود است و در صورت امتناع از این امر، مشمول جرایم مربوطه خواهد بود. اما بیمه کارفرمایی، اجباری نیست. این نوع بیمه، در چارچوب بیمه صاحبان حرف و مشاغل آزاد ارائه می‌شود و مستلزم درخواست کارفرما و تایید سازمان است. حق‌بیمه در نوع اول ۳۰ درصد و در نوع دوم ۲۷ درصد است؛ چراکه بیمه کارفرمایی، به دلیل عدم پوشش قانون کار، مشمول بیمه بیکاری نبوده و سه‌درصد حق‌بیمه بیکاری از آنها دریافت نمی‌شود. در مورد موضوع خاص شما، قابل ذکر است که کارگر شما به لحاط اجباری‌بودن بیمه برای ایشان، می‌تواند با ارائه مدارک به شعبه تامین‌اجتماعی یا مراجعه به هیئت‌های حل اختلاف وزارت کار، خواستار احتساب سوابق دوره اشتغال شود، ولی این امکان برای شما به عنوان کارفرما و صاحبکار وجود ندارد؛ زیرا بیمه کارفرمایی، اختیاری است و با درخواست متقاضی و طی مراحلی، قابل پذیرش است و برای مدت گذشته، قابل اجرا و پذیرش نیست.

بنده ۹ سال سابقه بیمه اجباری دارم. در حال حاضر، خودم کارفرما شده‌ام و باید بیمه خویش‌فرما را ادامه دهم. با این وضع، بیمه حرف و مشاغل آزاد را بپذیرم یا بیمه اختیاری شوم؟

در پاسخ قبل توضیح داده شد که کارفرما طبق قانون می‌تواند از طریق کارگاه خود بیمه شود و اسم خود را در صدر لیست پرداخت حق‌بیمه درج کرده و جلوی آن، کلمه کارفرما را قید کند. این نوع بیمه، جزء بیمه‌های آزاد و حق‌بیمه آن، ۲۷ درصد دستمزد اعلامی است. اما بیمه اختیاری، فقط با داشتن حداقل ۳۰ روز سابقه و حداکثر ۵۰ سال سن، قابل انتخاب و حق‌بیمه آن ۲۶ درصد حقوق و دستمزد توافق‌شده است. در شرایط خاص شما که کارفرما هستید، بیمه کارفرمایی، بهتر است.
منبع» آتیه نو/محمد حسین قشقایی – کارشناس تامین اجتماعی
Print Friendly, PDF & Email

نوشته های مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *