فصل هشتم قانون کار و خدمات رفاهی کارگران

جایگاه و نقش ارائه خدمات رفاهی به کارگران، در بالابردن سطح زندگی فردی و اجتماعی کارگران، سلامت جسمانی آنان، ارتقای بهره‌وری و افزایش تولید، یک امر بدیهی و روشن است. به همین خاطر، یکی از فصول مهم قانون کار جمهوری اسلامی ایران، فصل هشتم آن است که توسط قانون‌گذار در سال ۱۳۶۹، تحت‌عنوان «خدمات رفاهی کارگران» نامگذاری شده و از ماده ۱۴۷ لغایت ۱۵۶ این قانون به تشریح مصادیق عینی خدمات رفاهی،پرداخته‌است.

در عین حال ذکر این نکته ضروری است که در حقوق کار بسیاری از قوانین و مقررات علی الخصوص فصل هشتم جنبه آمرانه و اجباری دارد و نمی توان خلاف مقررات آن عمل کرد و درفصل یازدهم قانون کار که مربوطه به جرایم و مجازات‌هاست جرایم مختلف و متنوعی برای فعل عدم ارائه امکانات، تسهیلات و خدمات رفاهی پیش بینی شده درفصل هشتم قانون کار وجود داردکه هم ردیف با افعال مجرمانه دیگری مثل عدم رعایت حداقل مزد، ارجاع کاراجباری، عدم رعایت موازین ایمنی و حفاظت فنی و…توسط قانونگذار جرم شناخته شده است. برخی از این تکالیف رفاهی به شرح زیر قابل بررسی است:

الف: تکالیف مختص کارفرما در ارائه خدمات رفاهی به کارگران

۱.کارفرمایان کارگاه‌های مشمول این قانون، مکلف‌اند براساس قانون تامین‌اجتماعی، نسبت به بیمه‌کردن کارگران واحد خود اقدام کنند. (ماده ۱۴۸ق.ک.)

۲.کلیه کارفرمایان مکلف‌اند در کارگاه، محلی مناسب برای ادای فریضه نماز ایجاد کنند و در ایام ماه مبارک رمضان، برای تعظیم شعائر مذهبی و رعایت حال کارگران روزه‌دار، باید شرایط و ساعات کار را طوری تنظیم کنند که اوقات کار، مانع انجام فریضه روزه نباشد و مدتی از اوقات کار را برای ادای فریضه نماز، صرف افطار و سحری اختصاص بدهند. (ماده۱۵۰ق.ک.)

۳.در کارگاه‌هایی که برای مدت محدود، به‌منظور انجام کاری معین (راه‌سازی و مانند آن) دور از مناطق مسکونی ایجاد می‌شوند، کارفرمایان موظف‌اند سه وعده غذای مناسب و ارزان‌قیمت (صبحانه، نهار و شام) برای کارگران خود فراهم کنند، که حداقل یک‌وعده آن، باید غذای گرم باشد.

در این قبیل کارگاه‌ها به اقتضای فصل، محل و مدت کار، باید خوابگاه مناسبی نیز برای کارگران ایجاد شود. (ماده ۱۵۱ق.ک.)

۴.در صورت دوری کارگاه و عدم تکافوی وسیله نقلیه عمومی، صاحب‌کار باید برای رفت و برگشت کارگران خود، وسیله نقلیه مناسب در اختیار آنها قرار دهد. (ماده۱۵۲ق.ک.)

۵.کارفرمایان مکلف‌اند برای ایجاد و اداره امور شرکت‌های تعاونی کارگران کارگاه خود، تسهیلات لازم را از قبیل محل، وسایل کار و امثال اینها فراهم کنند. (ماده ۱۵۳ ق.ک.)

۶.کلیه کارگاه‌ها موظف‌اند برحسب اعلام وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و با نظارت این وزارت و سازمان‌های مسئول در امر سوادآموزی بزرگسالان، کلاس‌های سوادآموزی ایجاد کنند. (ماده ۱۵۵ق.ک.)

۷.کارفرما مکلف است متناسب با تعداد کودکان و با درنظرگرفتن گروه سنی آنها، مراکز مربوط به نگهداری را ایجاد کند. (ماده ۷۸ق.ک.)

ب: تکالیف مختص دولت در ارائه خدمات رفاهی به کارگران

۱.دولت مکلف است خدمات بهداشتی و درمانی را برای کارگران و کشاورزان مشمول این قانون و خانواده آنها فراهم سازد. (ماده ۱۴۷ق.ک.)
سرپرست مدیریت اجتماعی اداره کل تعاون،کارورفاه اجتماعی چهارمحال وبختیاری

Print Friendly, PDF & Email

نوشته های مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *